Στο πλευρό σου, Κ. Βαξεβάνη!

Του Θανάση Νικολαΐδη 

 «ΟΙ Ολυμπιακοί αγώνες μόνιμα στην Ελλάδα». Αιωρήθηκε στον αέρα ως αίτημα και ξεχάστηκε. Το μάτι τους έπεσε στους Ολυμπιακούς του 2004 και η ματιά τους στα εκατομμύρια της προετοιμασίας τους. Με έργα και «έργα» που κάναν’ πλούσιους ξένους αλλά και Καλατράβες, ντόπιους αφανείς και μιζαδόρους εξαφανισμένους.

Αμερικανιές

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΑΠ’ τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, για την «Άγρια Δύση». Εκεί ο πλούτος και η «λευτεριά» σε ξένο έδαφος, οι ντόπιοι για (εξολόθρευση) και ο δρόμος ανοιχτός. Για «μέτοικους» που πρόκοψαν ανάκατοι με μαφιόζους που ακόμα ζουν και βασιλεύουν, με άλλο «λουκ» και σύστημα. Απ’ το λάσο στο μακρύκαννο (πριν γίνει εξάσφαιρο) που έγραψε την καουμπόικη ιστορία του σε κορμιά «παρακατιανών» Ινδιάνων. Με το «παλικαράκι» να  σκοτώνει αρμαθιές, με μια πιστολιά.

Μεθεορτίως και αντιφασιστικά

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΔΕΝ ξεχνάμε-δεν πρέπει να ξεχνάμε. Τις μεγάλες ώρες του λαού μας και το θαύμα των θυσιών του. Με το πλούσιο υλικό και τον σεβασμό στην ιστορία, τα κρατικά μας κανάλια μας έμπασαν στο κλίμα των ημερών. Τέτοια διαχείριση θέλαμε και η προσφορά τη εθνικής μας τηλοψίας στην εθνική μας μνήμη ήταν μοναδική.

Η λίστα και…οι άλλες

Του Θανάση Νικολαΐδη 

 «ΚΙ αν δεν μπορείς να τους ξεφύγεις, μπέρδεψέ τους». Σαν τη σουπιά που ρίχνει το μελάνι της, σαν φακίρης σε αφελείς.
ΛΙΣΤΕΣ χαμένες κι άλλες κρυμμένες, παραποιημένες και κάθε μέρα μια καινούρια. Ο φασισμός (μαύρος είτε κόκκινος-υπάρχει και τέτοιος) μπορεί και κρύβει μυστικά με το στανιό και μόνο η δημοκρατία αποκαλύπτει. Και η ασυδοσία τι…κάνει; Σε βάζει στη μέση και τραβολογάει τη σκέψη σου, μέχρι να γίνει βαρεμάρα η σαστιμάρα.

Παρελάσεις

Του Θανάση Νικολαΐδη 

Η ΔΕΞΙΑ των δεκαετιών της πατριδοκαπηλίας. Δεν άφησαν εθνικό σύμβολο ανεκμετάλλευτο οι «εθνικόφρονες». Την ξεζούμισαν με τα ιερά της. Τα’ χαν χρεωθεί αποκλειστικά, ωφελιμιστικά, «αποδοτικά». Μ’ αυτά κι αυτά και με το «χειροκρότα ρε!» σε καιρούς που «τα’ σκιαζε η φοβέρα», έκαναν νεύμα στην απέναντι όχθη. «Πολλά τα κρίματά μου, σειρά σου, τώρα», λες και στην Ελλάδα μας έλειψε ο ίσιος δρόμος.

Διπλή γιορτή, πολλαπλή ντροπή!...

Διπλή είναι η σημερινή μας γιορτή:

Πρώτα πρώτα η, από αιώνων καθιερωμένη γιορτή, του αγίου Δημητρίου:

 

Ο οποίος ήταν στρατηγός των ρωμαϊκών στρατευμάτων της Θεσσαλίας και ανθύπατος της επαρχίας της Ελλάδας.
Κι ωστόσο δεν ήταν θιασώτης της ρωμαϊκής βαρβαρότητας. Και προπάντων των φοβερών διωγμών, που ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός και ο προϊστάμενός του Γαλέριος είχαν κηρύξει εναντίον των χριστιανών.

Το δάκρυ της Λιάνας

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΑΠ’ τον τραμπούκο του σώματος, στον τραμπούκο της ψυχής της η κα Κανέλη. Μια συνέχεια χωρίς (προ)συνεννόηση των «δραστών», αλλά με αποτέλεσμα αυξητικό της ψυχικής της καταπόνησης. Δεν ήταν η κόντρα (έτσι νομίσαμε) της κας Τσαπανίδου που την συνέτριψε. Ήταν ο…ευφυής βλαξ του ΣΚΑΙ, πλακατζής με ξένο «αίμα». Γιατί, αν ήταν μόνο βλαξ, θα αυτοσαρκάζονταν, κάνοντας πλάκα με τη μάνα και τον πατέρα του. Χιούμορ για ό,τι αυτοί ψηφίζουν και σάτιρα για την επιμονή τους να τον φέρουν στον…κόσμο.

Ναι στο μέτρο-όχι στη φοροκλοπή!

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΕΜΕΙΣ τους περιμένουμε για αλήθειες κι αυτοί μας μεταφέρουν τις «απόψεις» των κομμάτων τους. Ακόμα…κόμματα και αποκόμματα; Με ποια εχέγγυα της πολιτικής ηθικής των ανθρώπων τους, με ποιαν άλλη σκοπιμότητα πέραν εκείνης για τη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος;
ΚΑΙ βγαίνουν στα «παράθυρα» πολιτικοί μας, κρατώντας ισορροπίες που κανόνισαν αποβραδίς. Αμύνονται μη γίνει το λάθος και με κάποιους (εκ μετεγγραφής) να καταντούν γελοίοι, όταν επιτίθενται στο κόμμα όπου ανήκαν μέχρι χτες. Και η αλήθεια; Μαντρωμένη στο «επαγγελματικό» τους μαγαζί κι άλλοτε τσαλακωμένη καταγής.

«Χρέος» και χρέος

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΔΕΝ χρειάζεται ανάλυση-το νιώθουμε. Αγνοήσαμε τις αιτίες, βιώνουμε το αποτέλεσμα και περιμένουμε δόσεις και «σωτήρες». Δεν διαθέτουμε «εσωτερικούς» και «Αλίμονο στη χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες» (Μπρεχτ).
ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ τις Συμπληγάδες, χρειάζεται προσοχή και περισυλλογή. Κι αν σεργιανάς αμέριμνος όταν περνάς τον κάβο, συμφιλιώσου με την ιδέα του ναυαγίου. Το θέμα είναι να μη φτάναμε στα σημερινά κι ας λιγοστέψουμε τα λόγια. Και για ποιον θα δουλέψουμε, αν δεν αλλάξουν οι δομές και με την ίδια πρακτική; Για τους ατιμώρητους Άκηδες που θα επαναλάβουν τον…άθλο και για το πουγκί των αχόρταγων;

Παράδεισος με στοιχεία…κόλασης

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΔΕΝ θα κάνουμε διάκριση. Θεωρούμε ενιαίο σύμπλεγμα τη βάση και την κορυφή. Την ελληνική κοινωνία με τη διαστρωμάτωση της, με την κουλτούρα και τις «συνήθειες», τις ανοχές και τις δράσεις της. Δεν είχαμε τέτοια και τόσα κουσούρια-τ’ αποκτήσαμε. Κι αν ο καπιταλισμός έστρωσε το χαλί, δεν οφείλαμε το περπατήσουμε καμαρωτοί.

Γεια σου ρε Κώστα Βουτσά-Εάν δεν χυθεί αίμα, επανάσταση δεν επιβάλλεται»

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=DWB_BSaK59A

«Το σύστημα δεν κλονίζεται από διαμαρτυρίες και αντιδράσεις»

Έντονα πολιτική θέση πήρε ο Κώστας Βουτσάς σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ενημερωτική πύλη του νομού Αιτωλοακαρνανίας, Αχελώος tv. Εκεί που μίλησε μέχρι και για επανάσταση.

 

«Το σύστημα δεν κλονίζεται από διαμαρτυρίες και αντιδράσεις. Μέχρι τώρα όλα τα δημοσιονομικά προγράμματα και μνημόνια πέρασαν, παρά τις διαμαρτυρίες», δήλωσε ο αγαπημένος πρωταγωνιστής.

 

Προσθέτοντας πως «Δεν ξέρω εάν κόσμος θα αφήσει την καλοπέραση και τις ανέσεις που διαθέτει για να βγει να αγωνιστεί με ένταση για αυτά που θα έρθουν. Πρέπει να ξεσηκωθεί και να πάει να σπάσει τη Βουλή. (...) Εάν δεν χυθεί αίμα, επανάσταση δεν επιβάλλεται».

Αναρτήθηκε από Kirki

Προπαρασκευαστική Δράση που Πρέπει να Γίνει για την 28η Οκτωβρίου 2012

 Από την Ολγα Γεριτσίδου

ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΥΡΕΘΕΙ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ :

Είναι Συνταγματικό Δικαίωμα μας να κατεβούμε στην παρέλαση και να αποδώσουμε τιμές στους Ήρωες μας όπως θεωρούμε πρέπον.

Οι δράσεις της αστυνομίας κατ’ εντολήν της ουσιαστικά και τυπικά παράνομης κυβερνήσεως στηρίζονται στην αποφυγή ανάληψης ευθύνης για την...........

Έκκληση προς τον κ. Δήμαρχο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης

Αξιότιμε κ. Δήμαρχε,

 

Διαμένω μόνιμα στην οδό Αριστοτέλους, στην περιοχή Κόρμπι της Βάρης, εδώ και 16 χρόνια, από τον Νοέμβριο του 1996.

 

Η οδός Αριστοτέλους είναι ένας μικρός δρόμος, μήκους περίπου 100 μέτρων και το σπίτι μου βρίσκεται στη μέση, σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από την κάθετη σ’ αυτόν οδό Υμηττού.

Στρεβλώσεις και…απελπισία

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΤΟ Κράτος με τους νόμους και την αταξία του. Ξυπνάει το πρωί με ιδέες φαεινές και το μεσημέρι δρομολογεί νόμους που κανένας δεν θα εφαρμόσει. Το ξέρει, το ξέρουμε και η ζωή ρολάρει σε ξέφρενη πορεία, μέχρι να βρεθούμε στο χαντάκι.

Η «σύνδεση»-μπούμερανγκ

Του Θανάση Νικολαΐδη  
 
ΑΠΟ’ κει ξεκίνησαν. Ύστερα ήρθαν τα άλλα. Με τη φαντασία και με την ψήφο τους. Και με την πλεονεξία τους-«αύριον γαρ αποθνήσκομεν (πολιτικά)» και η ζωή έχει τις απαιτήσεις της. Κι αν δεν μερίμνησες όσο έπιανε η μπογιά κι έκοβε η χαντζάρα σου, μην περιμένεις καλοπέραση των απογόνων σου. Προνόμια, λοιπόν, μέχρι…σκασμού, αλλά δένουμε το γάιδαρο συνδέοντας τον μισθό (βουλευτική αποζημίωση τον λένε) με εκείνον των δικαστικών(!).

Γύπες, γαμψώνυχα και τρωκτικά…περιμένουν

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΕΡΧΕΤΑΙ το χρήμα και (το) περιμένουμε. Δικαιούχοι και σφετεριστές, αισιόδοξοι και «αντιφρονούντες». Δεν είναι και τόσο…άσχημο να το απολαμβάνεις χειροπιαστά έχοντας δώσει «ιδεολογικοί» αγώνα για να μην έρθει (το ευρωπαϊκό, δανεικό χρήμα). Μη πάρει πόντους ο αντίπαλος, σε φάει στη στροφή και (παρα)μείνεις εκτός και στην αντιπολίτευση. Και είναι πολιτική…μαγκιά να αντιδράς αφήνοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων και το ρίσκο σε άλλους, παραμένοντας ατσαλάκωτος(;). 

Χωρίς(;) ελπίδα

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΕΜΠΡΟΣ, λοιπόν, για…ανάπτυξη! Με δομές και προϋποθέσεις δεκαετιών. Με νοοτροπία οπισθοδρομικού, που αντιστέκεται λυσσωδώς επιμένοντας επί τα αυτά. Με την ατιμωρησία από καταβολής Ελλάδας να διαμορφώνει την αντίληψη του νεοέλληνα περί δικαίου και να στρώνει το έδαφος για «αμαρτίες» μικρές, μεγάλες, μέτριες, με το μέγιστο (αρνητικό) αποτέλεσμα. Και τι κάνεις τώρα που κάθε «ελεύθερος» νεοέλληνας χρειάζεται κι έναν χωροφύλακα σκιά του και δεν μας φτάνουν οι χωροφύλακες (χώρια που κανένας δεν εγγυάται για την ηθική των «φυλάκων» και των ελεγκτών του);

Τρεμοπρετεντέρηδες

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΘΑ’ μαστε…αντιτηλεοπτικοί και «αντιδημοσιογραφικοί». Όταν χρειάζεται και, κατά την άποψή μας. Κι αν κριτικάρεις π.χ. τον κ. Πρετεντέρη, δεν σημαίνει πως τα βάζεις με τους δημοσιογράφους. Ούτε όταν θυμάσαι (και θυμίζεις) ακριβοπληρωμένους (από ένα χιλιάρικο τη μέρα!) της ΝΕΤ που σήμερα ιδιωτεύουν και διερωτώνται…”πού πήγαν τα λεφτά;”.  Να πούμε, εδώ, πως σοφίζονταν τρόπους τα τρωκτικά για να’ ναι το ταμείον μείον και η διαφθορά στο φόρτε της. Και το «ευρωπαϊκό» χρήμα; Υπήρχαν και γι αυτό τρόποι φαγώματος, πριν ακόμα φτάσει στην Ελλάδα των κομπιναδόρων πάσης τάξεως και παρατάξεως.

Αντισταθείτε στην κατάθλιψη με καθημερινά κόλπα

Η κατάθλιψη χωρίς αμφιβολία είναι μία «πονηρή» ασθένεια που αφορά όλο και...περισσότερους ανθρώπους. Εκτός όμως από τη φαρμακευτική αγωγή που κάποιος μπορεί να ακολουθεί υπάρχουν και μικρά καθημερινά «κόλπα» που μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπισή της:

Απολύσεων…προτεραιότητες

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΕΠΙΜΕΝΕΙ η Τρόικα κι ίσως κάτι ξέρει. Το ξέρουμε κι εμείς και αντιδρούμε (καλά κάνουμε), αλλά δεν κάναμε καλά όταν κόμματα και λαός πιέζαμε για διορισμούς κι αυτοί διόριζαν με τη σέσουλα. Για να καταντήσει το δημόσιο κάτι σαν ίδρυμα και άσυλο.

«Απελευθέρωση» (Οκτ. ’44)

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΦΥΓΑΝ’ οι Γερμανοί, ήρθαν οι Άγγλοι. Με τα «γνωρίσματά» τους, μαθημένοι να κυβερνούν τον κόσμο, να διχάζουν τους λαούς και να εξοντώνουν τον εχθρό, με ξένο αίμα. Στη μικρή Ελλάδα της μεγάλης Αντίστασης, όπου σκόνταψε ο φασισμός. Τον αποτέλειωσαν οι «Μεγάλοι» του κόσμου, που τα βρήκαν ευκαιριακά μεταξύ τους για τον κοινό τους εχθρό.

Σαν επικήδειο στον Μεγάλο νεκρό Παν. Σπύρου

Του Θανάση Νικολαΐδη 

«Φεύγω σιγά-σιγά προς τη δύση μου ατενίζοντας με ελπίδα την ανατολή»
Π.Σ.                                                                                                                    

Ποτέ δεν γράφω σε Α’ ενικό, αλλά επιτρέψ’ τε μου, σήμερα, την εξαίρεση.
Για να τιμήσω τον μεγάλο πρωτοπόρο καρδιοχειρουργό και ήρωα του βιβλίου μου:
ΑΤΕΝΙΖΟΝΤΑΣ την ΑΝΑΤΟΛΗ
(Παναγιώτης Σπύρου, η ζωή και το έργο του)
Εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ «ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ»,

με μικρά αποσπάσματα

Τώρα... συμβόλαια θανάτου

 Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ως πού θα φτάσει άραγε αυτή η επαίσχυντη οικονομική επιθετικότητα της κυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ εναντίον του λαού αυτής της χώρας; Βρισκόμαστε ήδη στο ανήκουστο σημείο η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη να μοιράζει... συμβόλαια θανάτου! Είναι απίστευτο, αδιανόητο, εξωφρενικό! Αυτή η..........

«Για του Χριστού την Πίστη την Αγία…»

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΟΙ «παραθρησκευτικοί», οργανωμένοι και νόμιμοι, είναι πιο…δραστήριοι και επικίνδυνοι. Και ζημιογόνοι για τη θρησκεία και δεν το βλέπουν οι χριστιανοί. Όπως δεν(;) είδε τους παρακρατικούς το κράτος και συγκυβερνούσαν, κατά περιόδους και περιστάσεις.
ΔΕΝ ορίζεται επακριβώς η ελευθερία του λόγου, ωστόσο, την οριοθετεί το αισθητήριο του μέσου έλληνα. Η αντίληψή του περί «απαγορευμένου», με την καλαισθησία, την αισθητική και την κουλτούρα του.

Ήπια δράση-βίαιη αντίδραση

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΜΕ τόσους αγώνες και αίμα για τη δημοκρατία, άξιζε καλύτερη τύχη αυτή κι εμείς τη δικαίωση. Με το πιστόλι στο χέρι οι δολοφόνοι της κι εμείς την γιατροπορέψαμε μη μείνουν τραύματα στην ψυχή και το κορμί της. Ποιοι εμείς; Ο λαός «ο μικρός ο μέγας» των ηρωισμών και των αθλιοτήτων. Κι όταν στάθηκε στα πόδια της, την τραβολογήσαμε οι ίδιοι, απαράλλαχτοι με τους προγόνους, με τις ίδιες αρετές και τα κουσούρια τους. Απ’ την κορυφή ως τη βάση, ατομικά και συλλογικά.