Θερμά συλλυπητήρια για το θάνατο του συνεργάτη μας Αθανάσιου Νικολαϊδη

Πήραμε αυτό το e-mail  από το γιό του και το δημοσιεύουμε

Λέγομαι Ιωάννης Νικολαΐδης, ένας εκ των δύο υιών του αρθρογράφου Αθανασίου Νικολαΐδη.

Δυστυχώς, ο πατέρας μας, στοργικός, συντροφικός, γλυκύς και πολυπράγμων, μας άφησε αιφνιδίως το μεσημέρι του Σαββάτου 29.03. Το κενό του δεν αναπληρώνεται, η οδύνη μας πρωτόγνωρη.

Η βαθύτατα δημοκρατική του ιδιοσυγκρασία, η πίστη του στην ελεύθερη και απρόσκοπτη διακίνηση των ιδεών, η ανάγκη του για ανταλλαγή απόψεων μέσω της ανάπτυξης επιχειρημάτων, μα κυρίως η κοινωνικότητα του τον ώθησαν σ' αυτό το όμορφο ταξίδι των blogs, αρκεί σ' αυτό το ταξίδι να υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες: η πραγματικά ελεύθερη και ανεξάρτητη αρθρογραφία, διότι μόνο έτσι υπηρετεί την δημοκρατία στην ουσία της και η επωνυμία, διότι πίστευε ότι μόνον έτσι πατάσσεται το μοναδικό "τρωτό" σημείο των blogs, στοιχεία που σε μείζονα βαθμό συνάντησε. Αυτός ήταν και ο λόγος που με τόση χαρά και προσήλωση αρθρογραφούσε επί καθημερινής βάσεως μ' εσάς. Σε αυτό το ταξίδι δημιούργησε φίλους αλλά και εχθρούς. Είμαι σίγουρος ότι χωρίς καμία εξαίρεση, η αγάπη του υπήρξε η ιδία για όλους.

Με τη σειρά μου θέλω να σας ευχαριστήσω που τον συντροφεύατε, όπως επίσης και όλους τους ανθρώπους που τον περιέβαλαν. Η δημοκρατία και η ελευθερία ήταν τα ιδανικά του πατέρα μας και ποτέ, ούτε στιγμή, δεν σταμάτησε να τα υπηρετεί.

Σας ευχαριστώ θερμά

Ιωάννης Νικολαΐδης

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ο…πολιτισμός (της μαχαιριάς και του καλάσνικοφ)

Του Θανάση Νικολαΐδη (Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια)

ΔΕΝ το ‘θελαν οι ίδιοι, δεν μας κάλεσαν, δεν υπήρχε λόγος να…απελευθερώσουμε τους Ίωνες της Μ. Ασίας. Με «Συμμαχική» εντολή εκστρατεύσαμε, δικός τους ο Βενιζέλος, “εργαλείο” τους η Ελλάδα, δικό τους και το σχέδιο. Και η (μεγάλη) προδοσία. Δικιά μας η τραγωδία και η προσφυγιά. Δεν έβλαψαν οι πρόσφυγες τη μητροπολιτική Ελλάδα. Δεν γίναν’ κλέφτες, ληστές και δολοφόνοι. Μας ήρθαν με τη φτώχια τους, με την αξιοπρέπεια και τον πολιτισμό τους.

ΠΟΛΥ αργότερα, η παγκοσμιοποίηση μας ήθελε «απελευθερωτές» των ελληνοποντίων ομογενών.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Παραδεχτείτε και καμιάν αλήθεια, ρε παλληκάρια…

Του Θανάση Νικολαΐδη (Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια)

ΔΕΝ είμαστε…Γεωργιαδιακοί-δεν υπάρχουν περιθώρια-με ιδεολογικές δεσμεύσεις απ’ το παρελθόν. Ωστόσο, κομματικά είμαστε (απ)ελεύθεροι. Με την συνειδησιακή μας ηρεμία, μπροστά στην Ελλάδα που υποφέρει. Και τι (της) κάναμε ένας-ένας; Κάτι…ψιλά. Κι όλοι μαζί; Την τραυματίσαμε θανάσιμα(;).

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η…παρέλαση

Του Θανάση Νικολαΐδη (Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια)

ΤΗΣ κοντής φούστας, στην «πασαρέλα» της γιορτής. Αλλιώτικης απ’ τις άλλες. Κάτι είχαν ακούσει τα παιδιά της «πενταήμερης» για Κολοκοτρώνη, αγνοούσαν τις ντάπιες, και αδημονούσαν να τελειώσει η «τελετή».

ΚΑΙ, βέβαια, κάπως αλλιώτικα θα παρήλαυναν τα κοριτσόπουλα στη «γέφυρα της ομορφιάς». Αν είχαν την τύχη της επιλογής απ’ τα συνεργεία διαλογής.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Πολιτική…μέριμνα

Του Θανάση Νικολαΐδη (“Φίλος μεν Πλάτων φιλτέρα δε η αλήθεια”)    

ΕΙΧΕ το Δημόσιο υπεράριθμους. Διέθετε κηφήνες, αλλά και ευνοιοκράτες πολιτικούς, με τον δρόμο ανοιχτό για το πολιτικό τους γραφείο. Για ευνοούμενους που στρώθηκαν στη «δουλειά». Με το τηλέφωνο στο χέρι για δημόσιες σχέσεις, με δοτή εξουσία απ’ το αφεντικό-η εξουσία «ρέει» σε κλειστό κύκλωμα χωρίς να αυξομειώνεται.  

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Συσκότιση…

Του Θανάση Νικολαΐδη (“Φίλος μεν Πλάτων φιλτέρα δε η αλήθεια”)    

ΠΟΙΟΙ «σκότωσαν» (1821) τον Μ. Ναπολέοντα; «Με σκοτώνει η Αγγλική πολιτική» σημειώνει ο εξόριστος στην Αγ. Ελένη. Μέχρι να βγει στο φως το…δηλητήριο, ο κόσμος άλλαξε, χωρίς ν’ αλλάξουν οι…καιροί.

ΠΟΙΟΙ σκότωσαν τον Τζωρτζ Πολκ (1948); Το αποφάσισαν οι ίδιοι οι συμπατριώτες του, το σχεδίασαν οι μυστικές τους υπηρεσίες και βρέθηκαν τομάρια να το(ν) εκτελέσουν. Μη συναντήσει τον Μάρκο στο βουνό, μη μεταδίδει αλήθειες ασύμφορες στην (αντικομουνιστική) αμερικάνικη αγορά, μην είναι λαθρεπιβάτης στην παγκόσμια πλατφόρμα του αντικομουνισμού.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Κατά τα «ήθη» και τις «παραδόσεις» μας

Του Θανάση Νικολαΐδη (“Φίλος μεν Πλάτων φιλτέρα δε η αλήθεια”)    

ΚΑΠΟΙΟΥΣ δεν τους άγγιξε η κρίση. Ομάδες, σινάφια, άτομα. Και συνεχίζουν. Με τις μεθόδους που κατέχουν, απτόητοι, διαπλεκόμενοι.  Κόμματα που δεν έστερξαν να σωθεί η Ελλάδα και «ιδεολόγοι» που παρέμειναν κακόπιστοι παρατηρητές. Για να μας έρθουν τροπαιοφόροι και δικαιωμένοι. Όταν κάνει ξαστεριά και το πλοίο πιάσει (αν πιάσει) λιμάνι.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Δεν μας ενδιαφέρει, κ. Μπαλτάκο…

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΕΠΕΣΕ η «αυλαία» στον Γράμμο, τα σακατεμένα απομεινάρια του Εμφυλίου στην πολιτική προσφυγιά, κι εδώ ξανάρχιζε η «ζωή». Με την εξουσία στα χέρια των «νικητών». Κι ο ηττημένος; Στη μοίρα του. Με κάτι…παραπάνω από κυνηγητό, ταπείνωση και φακέλωμα.

ΕΠΑΙΡΝΕ τα μέτρα του το Κράτος, μη το πιάσουν στον ύπνο οι κομμουνιστές, είχαν γνώση οι φύλακες. Οι κάθε λογής, τάξεως, αλλά μοναδικής παρατάξεως αντικομουνιστές. Αφηνίασαν οι τελευταίοι.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Πολιτική αλητεία!

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΚΑΤΑΛΗΨΗ στο πολιτικό γραφείο του κ. Κ. Μητσοτάκη κι απ’ έξω χαμός. Είδε το κοτσιδάκι του καθηγητή ο παλικαράς των ΜΑΤ κρυμμένος στην πανοπλία και την ανωνυμία του, ερεθίστηκε κι άρχισε τις γροθιές, κλωτσώντας σαν γαϊδούρι.

ΔΕΝ προσυπογράφουμε την πρακτική των καταλήψεων. Ούτε σε επίπεδο μαθητόκοσμου για την κοπάνα, ούτε σε επίπεδο απελπισμένων. Ωστόσο, των υπό απόλυση καθηγητών η διαμαρτυρία είχε περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα και δεν ήταν αναγκαίο να «εκφραστούν» τα ΜΑΤ.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Πλεόνασμα(!;)

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΠΟΤΕ τσακώνονται στα κόμματα; Όταν διεκδικούν την εξουσία ή όταν διαλύονται. Τότε πέφτει γκρίνια και φαγωμάρα, αποσχίσεις και εγκατάλειψη. Και πώς μοιράζεις το «περίσσευμα»; Έπεσε γκρίνια και αμφισβήτηση, πριν το δούμε στο τραπέζι. Πριν, λοιπόν, το…μοιράσουμε ας ρίξουμε μια στο περιεχόμενο και την προέλευσή του, για να βγάλουμε κρίση.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Χωρίς αντιΝΑΤΟ;

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΟΙ Ρώσοι παρέμειναν…Ρώσοι. Ψήφισαν και επιμένουν. Είδαν την Ευρώπη να κορδακίζεται για τα ελκυστικά αγαθά της και απέτρεψαν το βλέμμα. Ξύπνησε μέσα τους η πατρίδα, αναβίωσαν τα παραδοσιακά τους και το ‘στρωσαν σε γλέντι δημόσιο. Για τον «επαναπροσδιορισμό» και το ποσοστό τους στο δημοψήφισμα της Κριμαίας. Σε μέρες καπιταλιστικής παγκοσμιότητας, που οι «σειρήνες» γνέφουν τον (δεμένο) Οδυσσέα.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Λαϊκισμός(!;)

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΣΕ μια δημόσια συζήτηση (με στοιχεία αναμέτρησης των συζητητών), δεν απαιτούνται και πολλά επιχειρήματα. Ούτε να ανταποδώσει ο «στριμωγμένος» με αντεπιχείρημα. Ένα είναι, μοναδικό και…δυνατό. «Λαϊκισμός!». Σου το ρίχνει κατάμουτρα και καθαρίζει.

ΚΑΠΟΤΕ δεν μιλούσες «δια τον φόβον των Ιουδαίων». Σήμερα βρίζεις πατόκορφα όποιον γουστάρεις και παραμένεις ακαταδίωκτος. Είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος, η ακραία θέση του εκκρεμούς. Σε καθεστώς «δημοκρατίας», που ευθυνόμαστε για την κατάντια της.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Οι ΟΝΝΕΔίτες και ο…γερόλυκος (Παναγιωτόπουλος)

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΕΙΠΑΜΕ να καταθέσουμε τα κομματικά μας λάβαρα. ‘Όσο η Ελλάδα μάς χρειάζεται όλους. Δεν είναι τα χρόνια μεταΒαρκιζιανά για να καταθέσουν τα όπλα οι ηττημένοι-είναι χρόνια κρίσης και όλοι είμαστε ηττημένοι. Κι αν «ευλογήσαμε» τον Άδωνη κι είπαμε δυο καλές κουβέντες για την πρακτική σου, δεν συμμεριστήκαμε τον παραμένοντα κομματισμό του.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Άλλοι ‘καμον, άλλοι ώναντο

(άλλοι κόπιασαν, άλλοι ωφελήθηκαν)

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΑΝΕΛΑΒΑΝ σε ώρες δύσκολες. Με το παρελθόν του έκαστος των δύο (λεγομένων) μεγάλων κομμάτων. Άρπαξαν το τιμόνι της χώρας πριν καταποντιστεί του καράβι. Φιλοπατρία; Τύψεις; Έτσι κι αλλιώς, «ο καλός ο καπετάνιος…»

 ΚΑΛΕΣΑΝ τους άλλους για συμπαράσταση. Ο «άλλος» δεν ανταποκρίθηκε. Στάθηκε μακριά δείχνοντας δόντια και νύχια.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Μέχρι και η…CIA ψάχνει(!;)

Του Θανάση Νικολαΐδη

Ο ανταγωνισμός στο διάστημα και σε πυρηνικές κεφαλές έφεραν το επιθυμητό (για τους Αμερικανούς) αποτέλεσμα. Γονάτισαν τον αντίπαλο κι έμειναν μόνοι. Με τον πλανητάρχη τους να περιστρέφει (καθ’ υπαγόρευση) τον Πλανήτη, με το ΝΑΤΟ τους και τον ΟΗΕ, με την Ευρώπη τους, τελευταία, αμερικανοκίνητη και τηλεκατευθυνόμενη.

ΤΙ άλλο άρπαξαν οι ΗΠΑ απ’ τον πάγκο της παγκόσμιας πραμάτειας; Την ηλεκτρονική!

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Αταξική και ίση μεταχείριση των διεφθαρμένων!

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΑΠΟΛΥΟΥΝ καθηγητές και καθαρίστριες! Οι πρώτοι εγκαταλείπουν τα σχολεία για την περεταίρω αμορφωσιά του μαθητόκοσμου, οι δεύτερες τα υπουργεία των βολεμένων. Δεν πέρασαν από κόσκινο οι διορισμένοι και αραχτοί σε πόστα εκεί, στα υπουργεία των υπεράριθμων, με τους εργατικούς ένα με τους κηφήνες δίπλα στην εξουσία. Ούτε έναν της βουλής «εργαζόμενο» και απ’ το παράθυρο μπασμένο απολύουν, ένα πλαστό πτυχίο δεν μας (επ)έδειξαν τραβώντας απ’ το αυτί τον αμαρτωλό κι απ’ το μανίκι τον πλαστογράφο.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Τα…κουλουράκια

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΚΟΒΟΥΜΕ το εμφιαλωμένο νερό στη βουλή, λιγοστεύουμε τα κουλουράκια των εθνοπατέρων μας, πελεκάμε τον προϋπολογισμό της και…καθαρίσαμε. Όπως καθάριζαν για τον ευνοούμενό τους κόμματα και υπουργοί διορίζοντας «εργαζομένους» στη Βουλή. Με το πόστο τους οι τελευταίοι συνταγματικά κατοχυρωμένο. Διόριζαν χωρίς να κοιτιούνται μεταξύ τους για το κοινό τους αμάρτημα κι ύστερα ξανά στα…μαχαίρια.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Εξοφλείστε (κατά προτεραιότητα) τους ομολογιούχους!!!

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΤΟ Κράτος έχασε την…τιμή του. Το κατασπάραξαν «εξουσιοδοτημένοι». Την ψάχνει απελπισμένα, αλλά τα «γενόμενα ουκ απογίγνονται».

ΕΚΤΙΜΟΥΜΕ την προσπάθεια να πάρει πίσω τα λεφτά του, κατανοούμε την αγωνία του πού να τα πρωτοδώσει, αλλά σημαντικότερο είναι η αξιοπιστία. Δεν πρόκειται για φίλο/φίλη που σε πρόδωσε και τον παρατάς. Είναι η συνισταμένη ολονών μας το Κράτος και η αναξιοπιστία του μας αφορά.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Αγενείς, διακοψίες και «τρομοκράτες»

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΑΠ’ το τηλεοπτικό «Τι λες ρε παπά!» του κ. Καμπουράκη και το «Σιγά, ρε Άδωνη» του κ. Παπαδάκη, στο πραγματικό «Τι λες, ρε Πρύτανη…» των (κάποιων) φοιτητών με το  κοτσιδάκι και τριγωνικό (κόκκινο) σημαιάκι στο κοντάρι. Και, βέβαια, μη μας διαφύγει το ήθος της κας Κανέλλη με το «Κλ…νεις μαλλί» στον κ. Άδωνη (της μιλάει στον πληθυντικό).

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ρύπανση, χωρίς απορρυπαντές

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΑΝΟΙΧΤΗ χωματερή η Ελλάδα και πώς γραπώνεις «επί το έργον» τον ρυπαντή; Το πακέτο απ’ το παράθυρο ενίοτε και τα σκουπίδια, με το μαύρο σπρέι ο αλητάκος μουντζουρώνει πινακίδες. Και σκάνε μύτη οι…προεκλογικοί οδοκαθαριστές των δήμων. Προς το θεαθήναι, μέχρι την μετεκλογική τους εξαφάνιση. Κι ο δήμαρχος; Κατεβαίνει στις εκλογές με την ομάδα του και δεν το πρόσεξε πως …συνάδελφός του της Ν. Υόρκης φτυάριζε χιόνι απ’ την πόρτα της πολυκατοικίας του.

ΜΑΣ ήρθαν και οι ξένοι ρυπαντές. Με τον «πολιτισμό» και τη φτώχια τους. Χωρίς να’ ναι η φτώχια συνώνυμο της βρωμιάς. Η γιαγιά μας σκούπιζε το δρόμο. Αυτοί τον ρυπαίνουν. Με την ασιατική τους αντίληψη περί αστικής και περιβαλλοντικής ευθύνης. Κι από κακοποιό δράση; Κρούσματα ασύλληπτης (εισαγόμενης-δες τη στατιστική) βαρβαρότητας.

ΚΑΙ πάμε στην τηλεοπτική μας ρύπανση με το σκουπιδαριό κατάμουτρα, κάθε πρωί. Τι περίμενες να σου σερβίρουν παραταγμένοι κίναιδοι και «θεές»; Μήπως τη ζωή του…Μότσαρτ σε συνέχειες;

ΚΙ έρχεται το βράδυ, με τα περίεργα και τα σκοτάδια του. Η τηλεοπτική πορνεία στο μεγαλείο της. Καμουφλαρισμένη κι άλλοτε χυδαία. Περί το σεξ ο νους κι ο λογισμός τους. Γραμμή στη νεολαία μην αποστεί από τ’  αχνάρια τους. Για να’ ρχεται μπογιατισμένη ως το λαιμό η μαθήτρια για το…πυθαγόρειο θεώρημα.

ΚΑΙ τι περίμενες απ’ τους νομοθέτες μας; Να το φωνάξουν δυνατά πως κρατάνε στο τσεπάκι το φάρμακο για τη σαπίλα; Η αντιμετώπισή της δεν φέρνει ψήφους, γι αυτό και δεν(;) την είδαν, δεν τους άγγιξε, δεν κράτησαν σημειώσεις. Και συνεχίζουν ακάθεκτοι, μαθαίνοντας κούρεμα στου κασιδιάρη το (άδειο) κεφάλι. 

ΑΠΟ κανάλι σε κανάλι αραδιαστοί κι ο πόνος τους μη τους φάνε στη στροφή. Κόμματα ιδρύονται και επανιδρύονται κι εμείς «διαβάζουμε» την αγωνία τους. Τον πανικό για αναρρίχηση κι άλλοτε τον «επιθανάτιο ρόγχο» πολιτικών που δεν λένε να εγκαταλείψουν.

ΔΕΝ έχουν και δεν έχουμε μυαλό για την Ελλάδα…