Ο φασισμός είναι ήδη εδώ

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης

Στη χώρα, που για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους, ο υπήκοος, ο αφημένος στην αυθαίρετη βούληση του ηγεμόνα δεσπότη, πήρε νομική υπόσταση και έγινε πολίτης με συγκεκριμένες υποχρεώσεις και δικαιώματα (βλέπε: Επιτάφιο λόγο του Περικλή), ο δημόσιος λόγος αρχίζει να παίρνει χαρακτηριστικά Ασιατικού Δεσποτισμού.

Η Εβδόμη Προφητεία ή λίγο πριν τη Μεγάλη Σφαγή

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης

Πριν δυο αιώνες περίπου, ένας Γερμανός ποιητής, γεμάτος θαυμασμό για την Κλασσική Ελλάδα, είχε γράψει: «όπου κι αν διαβώ, σε οποιοδήποτε πεδίο γνώσης και πνεύματος κι αν ψάξω, πάντα, μα πάντα σκοντάφτω πάνω στην Ελλάδα».

Ανεργοι, δημιουργείστε νέες θέσεις εργασίας

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης


Στείλτε μερικούς ανεπάγγελτους επαγγελματίες πολιτικούς στην ανεργία, για να καταλάβουν τι σημαίνει άνεργος.


Μιλούν για την ανεργία και την αιτιολογούν σαν να είναι φυσικό δίκαιο, μάστιγα ή βούληση του Θεού.
Μιλούν για την ανεργία με νούμερα και ποσοστά, αδιαφορώντας ή αγνοώντας πως πίσω από αριθμούς κρύβονται άνθρωποι και οικογενειακά δράματα.
Μιλούν για την ανεργία με όρους δήθεν «επιστημονικούς»( ανεργία τριβής, δομική ανεργία, κυκλική ανεργία κ.λ.π.) για να θολώσουν τα νερά. 

Είμαστε όλοι διεφθαρμένοι;

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης


 
«Ζητάω ένα ρουσφέτι, σημαίνει πουλάω την ελευθερία μου»(Publilius Syrus 1ο μ.Χ. Αιώνα)

 

Αν πιστέψουμε τους έλληνες «δημοσιογράφους» και κάποιους πολιτικούς, είμαστε ένας λαός διεφθαρμένων.

Η Αποχή είναι Φυγή και ψήφος στο κατεστημένο

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης


Ανθρωπος που δε συμμετέχει στα κοινά δε θεωρείται πολίτης αλλά "ἀχρεῖον εἶναι τόν µηδέν τῶνδε, µετέχοντα (τῶν πολιτικῶν). 
                                              Αριστοτέλης (Πολιτικά)


Προτομή Αριστοτέλη

Πριν εβδομήντα περίπου χρόνια έγραφε ο Μαχάτμα Γκάντι: «από τη στιγμή που άτομα με ανεξάρτητο πνεύμα και με αίσθημα ευθύνης και τιμής αποφεύγουν τη συμμετοχή τους στις δημόσιες υποθέσεις, συνήθως αναλαμβάνουν να υπηρετήσουν την πολιτεία άτομα με ρηχή ηθική. Ατομα τα οποία είναι συνηθισμένα να δημιουργούν επωφελείς συμμαχίες με τις κυρίαρχες ομάδες και να προωθούν τα συμφέροντα των κυρίαρχων ομάδων, ακόμη και σε καθεστώς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας».(Βλέπε Bhikhu Parekh: « Γκάντι»,  Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2006, σελ 113-114).